Stella

Vanaf 2008 bezochten we op het strand van Kokrobite het kleine kioskje van Stella. Zij was ongeveer 20 jaar en woonden op het strand met haar 2, de hele dag wietrokende, rastabroers, een tweeling van 30 jaar. Overdag verkocht Stella allerlei breiwerken vanuit de kiosk;als het donker werd, moest de ruimte benut worden als slaapplaats voor hun drietjes. De broers zaten de hele dag te breien van bikini’s tot mutsen, het liefst in de kleuren van de Ghanese vlag. Van de opbrengst werd wat vis gekocht van de medebewoners van het strand en maïskolfjes. Wij hebben heel wat rastamutsen gekocht bij Stella; deze moesten wel onmiddellijk gewassen worden vanwege de wietlucht. De foto’s van ons allen op de skipiste met de rastamutsen was de beste PR voor andere touristen en de geplactifierde foto’s gingen dan ook vaak het hele terrein rond. De verkoop ging steeds beter. Stella was altijd dolblij als ze ons zag en huilde als we weggingen.

Begin 2011 krijgt Liz, die dan in Ghana is, alarmtelefoontjes van Stella: ze wordt mishandeld door haar broers en kan niet langer op het strand blijven wonen. Onze Ghanese helper Godwin rijdt er naar toe om te kijken en we nemen contact op met Joyce. De situatie blijkt inderdaad onhoudbaar te zijn. Er wordt ontzettend veel gedaan voor Stella: we hebben een goed ingerichte kamer voor haar in een kleine gemeenschap waar veel jonge vrouwen wonen dichtbij Accra. We hebben gesproken met deze mensen en zij zijn zeer behulpzaam richting Stella. Samen met Stella kopen we kleding en allerlei benodigdheden. We overleggen wat ze kan gaan doen om in haar eigen onderhoud te gaan voorzien. Ze wil breien, naaien en sieraden maken. We kopen wat materiaal en dan moet ze eerst zelf aan de slag. Graag wil ze ook een eigen kiosk, voorlopig kan ze aan een drukke weg bij iemand anders haar spullen verkopen. Eerst maar eens zien……. 

Liz, Godwin, Gera en Emma proberen samen met Stella structuur te krijgen in haar leven. Van een leven naast de zee op het strand naar een gemeenschap waar je je toch aan wat regels moet houden plus dat er geld voor eten moet komen, is een hele overgang. Om Stella een geleidelijke opstart te geven en de druk niet meteen groot te laten zijn, hebben wij de huisvestingskosten op ons genomen. Als ze geaard is en inkomsten heeft, kan dit langzaam overgeheveld worden naar Stella. De plannen waren mooi en er is veel tijd in begeleiding gestoken maar Stella werd steeds ongrijpbaarder. Was steeds vaker niet thuis, kwam afspraken niet na en niet te traceren. Op een dag bleek ze vertrokken; we hebben veel navraag gedaan en wat er gezegd werd, was dat ze afgereisd was naar familie in een hele andere regio van Ghana……….?!