Sportveld Akuase

Flip de Bruijn in Ghana

Voorbereiding en vertrek

Meteen na zijn eindexamen VWO, hij wachtte niet eens op de diploma-uitreiking, vertrok Flip in juni 2009 op 17-jarige leeftijd naar Ghana. Er waren maanden van stevige voorbereiding aan vooraf gegaan waarbij de hele familie betrokken was, net als bij Liz. Het leverde geld op voor projecten EN heel veel sportkleding – en materialen.

Right To Play

Flip was in contact gekomen met de stichting van oud-schaatser de Noor Johann Olav Koss. Hij is een van de initiatiefnemers van RIGHT TO PLAY, een organisatie die wereldwijd kinderen wil laten spelen en sporten. Flip’s verzoek werd gehonoreerd en we konden stapels sportkleding ophalen. Allerlei sportverenigingen werden aangeschreven; het leverde dozen vol spullen op! Ook de jongens Jan en Ries die zich eind augustus bij Flip zouden voegen, haalden heel wat sportmaterialen binnen.

BigStep

Er werd in de voorbereiding ook contact gezocht met BigStep, een stichting die de jeugd in Ghana wil helpen en ook deze organisatie wilde geld voor een project beschikbaar stellen. De zomermaanden werkte Flip voor de projecten van stichting Kwame in Accra en omgeving.

In 2009 waren we er met een hele groep: Liz, Rachelle van Blijderveen, Anne Hermans, Floor, Karin en Jacqueline de Bruijn en Flip natuurlijk. Enthousiast en met veel plezier werd er heel wat gedaan.We reisden ook naar Kumasi, Tamale en Mognori Village.

Werkzaamheden in Accra en omgeving

Het bouwen van kiosken, bevoorraden van en werken op Capstone School en op het schooltje van Osu Children’s Home. We sliepen met z’n allen in 2 slaapzalen van Het Leger des Heil. Daar verbleef ook een hele groep lilliputters met hun coach. Zij vroegen Flip om een gesprek: deze mensen bleken de nationale voetbalkampioenen van Ghana te zijn maar hadden totaal geen bron van inkomsten of wij wat konden doen?

Multifunctioneel sportveld

Eind augustus vertrokken Flip, Jan en Ries de bush in naar het dorp Akuase,4 uren rijden van de hoofdstad Accra. Een dorp waar nog op een
primitieve wijze geleefd werd en waar geen blanke te zien was. De jongens moesten zich melden bij de chief en zijn helpers, kregen een slaapplek en wat uitleg hoe ze aan eten konden komen. Ook maakten ze kennis met de mensen die werkzaam waren op de school. Doel was, in samenwerking met de stichting Big  Step en stichting Kwame, de aanleg van een multifunctioneel sportveld in het dorpje.

De plek waar het moest komen, was een onontgonnen terrein waar nog bij kwam dat de dorpsbewoners gemotiveerd moesten worden om te helpen. Veel moest door handarbeid gebeuren. Als de dorpelingen echter op het ‘sportveld’ hielpen, verdienden ze die dag geen geld. Het managen van dit alles en zorgen dat de juiste bouwmaterialen aanwezig waren, was niet echt makkelijk. Door gebruik te maken van hun contacten in Nederland en iedereen enthousiast te maken, hadden de jongens heel veel kunnen inzamelen: tientallen ballen, netten en allerlei soorten (sport)kleding. Voor alle sportspullen zijn kasten gebouwd en ze hebben geregeld dat onderwijskrachten op de school de verantwoordelijkheid op zich namen voor de uitgiften en bewaren van de spullen. Leven en werken onder deze omstandigheden en als jonge jongens overwicht hebben op de dorpsbewoners om ze in te zetten voor het aanleggen van het veld was een hele klus máár gelukt en gevierd met een groot sporttoernooi!!!!!Toen we een jaar later het dorp opnieuw bezochten, werd er veel gebruik gemaakt van de sportplaats en alle spullen waren nog intact!!!

Leuk om te vermelden is dat neef Job en vriendin Danique door hun maatschappelijke stage er voor gezorgd hebben dat er ook nog tafeltennistafels konden worden getimmerd en schooluniformen konden worden gekocht. Mooi, moeilijk, onvergetelijk. Klus geklaard en met veel ervaringen rijker terug naar Nederland om daar aan een studie te beginnen.