April 2018

Werkbezoek april 2018 / Truus, Noortje, Lotte

In 2013 hebben Noortje en Lotte 4 maanden vrijwilligerswerk gedaan voor Stichting Kwame in Ghana. Dit jaar gingen we terug, en Truus ( de moeder van Noor) is ook meegegaan.

We waren  van 21 april t/m 4 mei 2018 in Ghana om te werken voor Stichting KWAME.

We zijn vertrokken naar Accra met ieder 2 grote koffers, volgepakt met vooral zomerkleding, toiletartikelen en schoolspullen voor de gezinnen in Ghana. En met flink wat geld dat we gekregen hebben van de sponsorloop van Stap voor Stap en de gulle donaties van familie, vrienden en bekenden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij het vliegveld stonden onze Ghanese vrienden Godwin en Kwame klaar om ons naar ons appartement te brengen.

Van te voren hadden we contact met Vincent, de directeur van de GOD IS GOOD ACADEMY in Ago Meda. We hebben gevraagd wat de school nog kon gebruiken. Ze hadden behoefte aan SCHOOLTASSEN, SCHRIFTEN EN SCHRIJFGEREI voor de 160 leerlingen.

Op de MAKOLA MARKET  hebben we, bij wel 5 verschillende kramen, rugtasjes gekocht. We wilden zoveel mogelijk mensen laten verdienen. Wanneer de verkoopsters hoorden dat we wel 20 of 30 tasjes wilden kopen werden ze actief. Ze renden weg, wij pasten op de kraam, en even later kwamen ze terug met een enorme stapel tassen. 160 tassen samen, vormt een enorme berg tassen. Voor alle kinderen hebben we ook nog schriften en pennen en potloden kunnen kopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dag erna zijn we naar Alami gegaan. Alami is en zeer goede coupeuse en daarnaast zorgt ze voor 8 weeskinderen terwijl ze zelf nog maar een jaar of 25 is. Ze wonen in een compound die bestaat uit 15 personen. Met Alami hebben we inkopen gedaan op de Medina markt: kip, rijst, olie, groenten, vis etc. De kip die we kochten op de markt werd meteen klaargemaakt. En ondertussen is Alami samen met haar zus Paulina druk bezig met naaien van kleding en  voor Stichting Kwame hebben ze haarbanden en wijnzakken genaaid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdagochtend kwam Godwin ons vroeg ophalen met een huurauto en bracht ons naar de school in Ago Meda. Helaas was het vakantie, en konden we geen lessen bijwonen. Maar Vincent, de headmaster, had er voor gezorgd dat alle kinderen naar school kwamen, in hun uniformen. Ook veel ouders kwamen ons begroeten. Wat een geweldig onthaal. Er werd voor ons gezongen en  we kregen tekeningen die door de bovenbouw leerlingen waren gemaakt. Wij hadden tekeningen bij ons die gemaakt zijn door leerlingen van Stap voor Stap in Elst.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De leerlingen zijn zo blij met hun nieuwe schooltas en schoolspullen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierna hebben we de kiosk bezocht van Agnes en haar gezin. De kiosk was leeg, maar die had ze snel gevuld met het ondergoed en babykleertjes die wij hadden meegebracht. Godwin was de eerste klant. Hij kocht sokjes voor zijn dochtertje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dag erna zijn we weer op pad gegaan met Godwin naar de andere kiosken. Voor alle families hebben we olie, rijst en tomatenpuree meegenomen en we kochten dat weer bij verschillende winkeltjes om zoveel mogelijk mensen te laten verdienen.

De 1e kiosk die we bezochten was van Evelyn en Joe. Wat zag hun kiosk er prachtig verzorgd uit. En Evelyn had met haar dochter 135 wijnzakken genaaid. Die worden in Nederland verkocht bij Gall en Gall.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierna naar Cynthia en haar 6 kinderen. Ze konden onze meegebrachte spullen heel goed gebruiken. De meisjes werden meteen gestoken in het nieuwe ondergoed. Cynthia liet de schooluniformen zien van haar zoons. Tot op de draad versleten en geld voor nieuwe uniformen is er niet. Wat was ze blij met het geld dat ze kreeg van ons en ze ging meteen schoenen voor de jongens kopen en stof voor de uniformen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Helaas was Patricia niet thuis toen we bij haar kwamen, maar haar zus en de kinderen waren er wel. Patricia  en haar kinderen mogen zolang wonen in een huis dat nog niet af is. Hiervoor moet ze wel huur betalen. Stichting Kwame geeft haar hiervoor een bijdrage. Patricia heeft geen kiosk, maar ze verkoopt vanaf een schaal op haar hoofd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het volgende bezoekje was bij Rebecca. Ze heeft in haar eentje de zorg over 3 kinderen. Samen met een andere vrouw bereidt ze maaltijden die ze verkoopt. Het is hard werken om wat te verdienen. Noortje en Lotte hebben er 5 jaar geleden voor gezorgd dat ze het dak kon laten afbouwen van haar huisje. Nu liet ze zien dat er een brandje was geweest en het dak beschadigd. We kunnen haar gelukkig helpen door geld te geven en ze zoekt een timmerman die haar dakje kan repareren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op zondagmiddag zijn we naar de Ponacka Kids club gegaan, opgericht door Helena Obeng en haar man. Zij vangen iedere zondag middag een 60 tal kansarme kinderen op in hun tuin. De kinderen doen aan o.a. muziek, spel, dans, koken en krijgen voorlichting. 5 jaar geleden gingen Lotte en Noortje daar ieder zondagmiddag naar toe. Vandaag hebben Noor en Lot met de vrijwilligers die daar aanwezig zijn gekookt. De vrijwilligers hadden alle ingrediënten al gekocht die wij betaald hebben. Alle kinderen gingen naar huis met een gezonde maaltijd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze meiden zijn de hele middag bezig geweest om  bandjes voor teenslippers te haken. Noor en Lotte kregen allebei een paar slippers.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ondertussen hebben we op de markt heel veel mooie Afrikaanse stoffen gekocht. Weer bij verschillende kraampjes. Donna, de bazin van ons appartement zorgde voor een naaister. Die heeft voor ons heel veel tasjes en haarbanden genaaid. De meiden hebben er foto’s van gemaakt en gestuurd via de whatsapp naar vriendinnen, familie en collega’s. De vraag om tassen en haarbanden stroomden binnen. De winst gaat weer terug naar Stichting Kwame.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste familie die we bezochten waren Joyce en haar man en 3 kinderen. Ze wonen op Krokobite, aan de kust. We betalen voor 2 van de kinderen schoolgeld. Samen met Joyce zijn we naar de directrice van de school gegaan om het schoolgeld te brengen. Jammer genoeg hadden de kinderen vakantie. Dus weer geen lessen kunnen zien. Maar de school zag er goed verzorgd uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Joyce en haar man hebben voor Stichting Kwame tassen en schorten genaaid die wij weer meenemen naar Nederland om te verkopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is in grote lijnen wat we gedaan hebben. Het was een geweldige ervaring. De tijd vloog voorbij. Noortje en Lotte voelden zich meteen weer thuis en liepen rond alsof ze niet weg geweest waren. Zoveel lieve mensen hebben we ontmoet. Nieuwe mensen maar ook mensen van 5 jaar geleden. In heel veel taxi’s hebben we gezeten. Iedere keer weer onderhandelen over de prijs, maar dat was voor de meiden routine. Lotte liet op de 1e dag haar telefoon liggen in een taxi, even paniek, maar na navraag, veel mannen die zich er mee bemoeiden,  veel telefoontjes en een paar taxiritjes (met een flinke fooi)was de telefoon na 1 ½ uur weer terug.

Heel veel mango’s en banaantjes hebben we gegeten, vele liters water gedronken. Na afloop van een drukke dag konden we onderdompelen in het zwembadje van ons appartement.  Of bijkomen in de airco van onze slaapkamers. En….. zeer veel geappt met Karin, Jacqueline en Liz van Stichting Kwame en onze familie thuis om alle ervaringen te delen.

Zeer voldaan zijn we, met koffers vol met Ghanese spullen, weer naar huis gegaan. En we blijven ons inzetten voor Stichting Kwame!!!