oktober 2018

LIZ, JACQUELINE, KARIN EN ANTOINETTE AAN HET WERK IN GHANA

12 oktober 2018   ALAMI

Onze eerste werkdag stond in het teken van Alami en de broers en zussen waar ze allemaal voor zorgt!

We hebben voor het eerst zelf een huurauto en Liz reed door Accra naar Madina met Antoinette als copiloot!Heel veel auto’s, brommertjes en scooters en dat zonder verkeersregels maar wel met heel veel geclaxonneer! Les 1 van Leslie was ooit: just never hesitate…….!

Het ging goed maar toen nog een parkeerplaatsje zoeken op een markt waar het krioelt van de mensen, karren en af en toe wat kippen en geiten die oversteken. Gelukkig meldt zich een Ghanees die op onze auto past.

Een ontroerend weerzien met Alami volgt. We nemen het hele gezin door en kijken naar mogelijkheden om te helpen. Alami zelf is met heel veel passie bezig met haar modebedrijfje. Ze krijgt al maandenlang van Liz aansturing en marketinglessen! Een goede leerling en ook nu kunnen we haar verder helpen. Ze werkt zo hard en heeft zoveel verantwoordelijkheid te dragen voor het grote gezin bestaande uit straatkinderen. We betalen schoolgelden en helpen Alami met het professionaliseren van haar naaiatelier. We maken afspraken over een naaiopleiding voor zus Paulina.

Ook worden er stoffen gekocht op de markt voor naaiopdrachten vanuit Nederland voor Alami. Ondertussen stortregent het en lopen we door de plassen en modder, maar dat mag de pret niet drukken. Alami mag eten kopen voor haar ‘gezin’: ze gaat helemaal los! Ze vertrekt met een taxi vol naar huis en we gaan van de week naar dit gezin toe!

Ondertussen wordt ons op de markt nog een baby van een paar maanden aan geboden…. dat komt wel binnen! De contrasten tussen arm en rijk worden ook hier steeds groter. De cedi is ieder jaar minder waard dus het wordt er voor velen niet beter op.

Opnieuw onder de indruk van ALLES!

 

 

 

 

 

 

 

 

14 oktober, The noice

Vandaag zijn we bij de Ponacka kids club geweest. Al jaar en dag ontvangt Helena Obeng met 2 vrijwilligers 60 kinderen uit haar naaste omgeving op. Ze krijgen voorlichting op tal van terreinen, maken muziek, dansen, spelen toneel etc.
We hebben met Helena een aantal van onze gezinnen doorgesproken en afspraken gemaakt over onze hulp. Een van de moeders is pas overleden en we zijn in overleg wat we kunnen doen voor haar 2 kinderen van 10 en 12 jaar die nu wees zijn.
Terwijl wij in gesprek zijn,komen de kinderen binnen . Er blijkt 3x per week o.l.v. een muziekleraar gerepeteerd
te worden door het ‘orkest’en we worden getrakteerd op muziekuitvoering met trompetten, trombone en trommels! Serieus werk. Wij hebben een groot deel van de instrumenten betaald maar hadden geen idee dat het zo professioneel aangepakt werd. Helena vertelt lachend dat ze als ze net terug is van een dag hard werken ze niet altijd blij is met ‘the noise‘ omdat er dan al weer een repetitie bij haar in de tuin is.
Ook moeten we meedoen met het uitbeelden van woorden en er wordt natuurlijk gedanst! Wij hebben getrakteerd op een heerlijke warme maaltijd voor alle kinderen: feest dus!
Wat een werk en een toewijding en dat 52 zondagen per jaar! We betalen een bedrag voor de 2 studenten die daar als vrijwilliger zoveel leuks doen met de kinderen zodat ze in ieder geval hun vervoer kunnen betalen.
Met de ‘noise’ van de trompetten nog in onze oren stappen we in onze huurauto; nou rijden ho maar. Daar staan we dan in de bush op een weg vol met kuilen en gaten. Gisteravond is de ‘automonteur’ 3 uur bezig geweest om de claxon weer aan de praat te krijgen en heeft hij veel in en uit elkaar gehaald…….De man van Helena duikt onder de motorkap, pakt een steen, geeft een klap op een schroef van de accu en ja hoor … we rijden weer! Haha Afrika hè!
Wordt vervolgd: morgen met Godwin naar de school God is Good.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

15 oktober  Good is good Academy

Na wat oponthoud vanwege een niet startende auto vertrekken we in de stromende regen naar de God is good Academy . De armoe is groot maar het enthousiasme van de 10 teachers en de 187 leerlingen nog groter. Van niets naar een klein beetje iets: in de hele omgeving was tot voor een paar jaar teug geen school te bekennen! Nu groeit het leerlingenaantal per week. We hebben lessen in rekenen, Frans en communicatie bijgewoond. De kinderen deden allemaal zeer gedisciplineerd en enthousiast mee. Allemaal hadden ze de rugzakken bij zich gedoneerd door de basisschool ‘Stap voor Stap’ uit Elst!!!!
We overleggen met Vincent , de teacher, wat we kunnen doen. Er is natuurlijk een hele lange lijst… In ieder geval mag de school 22 houten schoolbanken met tafels aanschaffen en we kopen voor alle groepen de voorgeschreven schriften, potloden, gummen, puntenslijpers en voorleesboekjes in grote hoeveelheden . Zo kunnen de kinderen die de materialen niet kunnen betalen toch op school blijven!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BEZOEK AAN DE KIOSKEN, 16 oktober.

Vandaag hebben we samen met Godwin kiosken bezocht en naar de Living Star School geweest.
Op deze school zitten een aantal van ‘onze’ kinderen. We hebben met de directeur gesproken en met de kinderen: ze leren goed, zijn er altijd en de teachers zijn heel tevreden over hun gedrag. Het is een goede school, het ziet er netjes en georganiseerd uit! Er zitten 870 leerlingen op en er zijn 50 leerkrachten. De kinderen krijgen eten en drinken op school en er rijden 3 schoolbussen.
Bij de kiosken zijn we opnieuw onder de indruk van de kracht van de moeders maar ook van de armoe!
We voorzien Evelyn en haar dochter van werk voor haar naaikiosk: tassen, haarbanden en wijnzakken. We zijn druk aan de gang om beroepsopleidingen te regelen voor 2 dochters en we kopen rijst, olie, zeeppoeder etc.etc.etc voor ze. Blij dat we kunnen helpen en dat zij zo’n goed gezin zijn, maar ook erg onder de indruk van de omstandigheden, rijden we naar de volgende familie.

Patricia en haar kinderen wonen met meerdere gezinnen in een stenen huis. Wat zijn ze blij als ze ons zien en wat hebben wij een bewondering voor deze keihard werkende alleenstaande vrouw! We hebben ook voor hun het nodige eten bij ons en betalen de schoolmaterialen voor alle kinderen van deze community. Ook blijken ze schooluniformen nodig te hebben. Deze laten we maken bij Evelyn;de kinderen zijn zo geholpen en Evelyn heeft weer werk. Ontroerd nemen we afscheid van deze powerwoman! Godwin staat in nauw contact met dit gezin.

Rebecca kunnen we nog bezoeken voor de donkerte invalt. Zij met haar 3 dochters was 10 jaar terug ons eerste gezin. Wat heeft zij veel moeten doorstaan en ze komt er iedere keer weer bovenop. Haar kinderen hebben we al op de Living Star School gesproken en hebben thuis verteld dat we in Ghana zijn. Rebecca is druk aan het koken voor haar cateringbedrijf en we krijgen een maaltijd aangeboden. Ook zij vertelt dat het heel erg op en af gaat met haar bedrijfje. De cedi staat slecht en er verandert veel in Ghana; de arme mensen gaan er steeds verder op achteruit.
Gelukkig komen er volgende week 28 grote dozen aan in Accra voor alle families. We hadden gehoopt dat ze deze week zouden aankomen vanuit Nederland; jammer dan zijn wij al weer weg, maar nu gaat Godwin ze naar iedereen brengen.
Er komt veel op ons pad en op de terugweg is er veel overleg!!!!
Heftig allemaal maar morgen is er weer een dag!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KROKOBITE, 19 oktober

We zijn bij Joyce op Krokobite. We komen al 10 jaar op Krokobite bij haar en haar gezin. Haar 3 kinderen gaan naar een goede school en bijzonder is dat haar oudste dochter een talent is op karategebied.
De kiosk van Joyce stort bijna in dus die is aan een forse opknapbeurt toe. We hebben ook kralen voor haar gekocht zodat ze armbanden en kettingen kan maken voor de verkoop. Verder hebben Joyce en haar man wijnzakken voor ons gemaakt en we hebben de nodige Ghanese stoffen gekocht zodat zij meteen voor ons aan de slag kunnen voor het maken van schorten.We hopen zo Joyce en family weer een boost te kunnen geven!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BEWONDERING VOOR RAHIM,
Rahim 24 jaar studeert aan de University of Technology in Accra. Hij studeert Sience laboratory. De studie duurt 3 jaar. Hij is net begonnen en zit in het 1ste jaar.
Rahim gaat van maandag t/m woensdag naar de uni. ‘s Avonds en ‘s nachts is hij ‘night watch’ in het appartement waar wij verblijven. Daar maakt hij zijn huiswerk en studeert hij. Hij heeft een fiets zodat hij geen geld kwijt is aan vervoer.
Hij woont met zijn moeder en 5 broertjes en zusjes in Accra.
Zijn vader is in 2012 overleden op 46 jarige leeftijd. Om zijn moeder te ontlasten heeft Rahim bij zijn oom in Tamale gewoond. Deze oom beloofde hem te helpen met school. Aan die belofte heeft de oom zich niet gehouden en na 3,5 jaar is Rahim terug naar Accra gegaan.
Hij studeert en werkt nu. Zijn moeder weet niet dat hij op de uni zit. Hij wil ten alle tijden ‘beschikbaar’ voor zijn moeder, broertjes en zusjes zijn. Als zij hem nodig hebben wil hij er voor ze zijn. Niet alleen praktisch maar ook als er geld nodig is geeft hij dit aan hen. Hij zegt dat als zijn moeder weet dat hij studeert ze geen beroep meer op hem durft te doen. Dat wil hij niet.
Zijn 1ste jaar aan de uni heeft hij 1800 ghc tuition fee betaald. Daar komt nog boeken geld bij. Het 2de en 3de jaar kost 1400 ghc. Hij sprokkelt dit stukje bij beetje zelf bij elkaar.
Een laptop zou een uitkomst voor hem zijn maar dat kan hij zich niet veroorloven. We hebben bewondering voor Rahim omdat hij zo hard werkt en probeert op deze manier een toekomst op te bouwen. We maken regelmatig een praatje met hem en geven hem elke avond iets te eten of iets lekkers. Hij is zo bescheiden en telkens verbaasd als hij wat krijgt. Deze jongen is echt niet gewend dat dingen in het leven hem zomaar komen aanwaaien.
We overleggen met elkaar en willen graag een steentje bijdragen aan zijn studie. Hij is helemaal aangedaan als we dit komen vertellen en weet echt niet wat hij moet zeggen en hoe hij zijn dankbaarheid moet tonen. Wij zijn blij omdat hij, zoals zovelen hier door hard te werken zichzelf en hun land helpen te ontwikkelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

WAT MOETEN WE ZONDER GODWIN!!!!!!!

Voor Godwin hadden we een hele ‘to do list’ samengesteld na de nodige info te hebben ingewonnen.
-Hij gaat met de 2 dochters van Evelyn naar het opleidingsinstituut voor een professionele naaiopleiding en en een banketbakkersopleiding. Er is een afspraak met de directrice: schoolgeld en een materialenlijst met maar liefst 35 onderdelen wordt afgewerkt. Maandag kunnen ze al starten! Ze zijn heel enthousiast.Mooie kans!
– Godwin heeft alle maten van de kinderen van Patricia opgenomen, koopt samen met Patricia stof voor de schooluniformen en brengt dit naar Evelyn om te naaien. Zo heeft het ene gezin weer alles op orde voor school en het andere gezin weer werk.
Godwin zorgt nog voor stoelen voor Evelyn: er moesten 3 plastic stoelen in elkaar gezet worden om op één te kunnen zitten.
Wat moeten we zonder Godwin??!! Dit is het liefste wat hij doet. Hij neemt nu iedere keer onze huurauto mee en regelt van alles. Morgen gaan we naar Alami en familie. Godwin gaat voor het eerst kennis maken met dit gezin. Voor ons ook fijn dat hier een contactlijntje ontstaat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ONZE LAATSTE DAG IN GHANA!!!!!!!

Zondagmorgen zijn we al heel vroeg op; aan de slag met alles opruimen, weggeven, inpakken en om 9 uur zijn we op weg met Godwin naar Alami, Paulina en familie.
Woh wat hebben we een respect voor deze jonge vrouw. Ze heeft prachtige kleding gemaakt en schorten. Zus Pauline heeft met alles geholpen en zelf wijnzakken voor ons genaaid. Er komen nog haarbanden bij, boxershorts en stoffen haarelastieken. We krijgen allemaal nog even naald en draad in de hand voor de afwerking van de haarelastieken. Liz weet nu heel zeker dat daar haar talent niet te vinden is😀Ondertussen kopen we in het kotje er tegenover watertjes, cola, biscuits, lollies etc. We hebben een paar ballen voor de kleintjes en volgende week komen de dozen voor deze familie! Godwin ontmoet dit gezin voor het eerst. Hij heeft er plezier in en is ook onder de indruk van Alami. Het is goed dat Alami en Paulina nu weten dat ze altijd een beroep op Godwin kunnen doen en voor ons fijn dat hij ze in de gaten kan houden. Godwin neemt Paulina mee naar het opleidingsinstituut waar de dochters van Evelyn vandaag starten. Ze kan kijken hoe de naaiopleiding is en praten met de andere twee meisjes! Als Paulina goed nagedacht heeft, kan ze een opleiding volgen. Ze heeft prachtige baskets gemaakt voor Suzanne in Nederland en verrast ons met cadeautjes!!! Zo lief en ze werkt er zo lang op. Veel later dan verwacht moeten we afscheid nemen: heftig!!! De auto blijkt een lekke band te hebben dus dat moet Godwin zien te fiksen…. hij rijdt er vrolijk mee door naar iemand die banden moet kunnen plakken …..
We plakken zelf aan alle kanten en mogen gelukkig nog douchen in ons appartement. Het laatste wordt opgeruimd; Kwame en Godwin brengen ons naar het vliegveld. Dat is helemaal nieuw!!!! Het afscheid van Godwin en Kwame is heel ontroerend. Het zit er weer op in Ghana. Wat hebben we veel kunnen doen ! Terug in Nederland loopt er nog van alles door.

Bedankt iedereen die een bijdrage heeft geleverd en dit blijven doen!!!!!!! Wij zijn bevoorrecht om een aantal mensen te kunnen helpen in Ghana: dank jullie wel!